Burası katılımcılarımızın uzmanlıklarını paylaşabilecekleri bir yer, ancak katılımcı hikayeleri, güçlendirme ve kapsayıcılık bölümünden sorumlu kişi olarak benim örnek olmam gerekiyor.
Uzun yıllar gazeteci ve iletişimci olarak çalıştım ve umarım birçok Lumena katılımcısıyla röportaj yapabileceğim. Ayrıca dışlanma, belirsiz mali durum, işsizlik, koordineli destek eksikliği ve daha pek çok konuda uzun yıllara dayanan deneyime sahibim. Bunların çoğu bugün hala devam ediyor. Ancak bunu çifte yetkinlik ve projede çalışmamı sağlayan bir neden olarak görüyorum.
Birkaç yıl önce geleceğim çok belirsizdi. İşgücü piyasasından gittikçe uzaklaşıyordum, sesim gittikçe kısılıyordu ve sonunda eski halimin bir gölgesi haline gelmiştim.
Sesim gittikçe kısıldı ve sonunda eski halimin bir gölgesi haline geldim.
Üç yıllık hastalık izninin ardından, yetkililer ve sağlık hizmetlerinin koordineli destek sağladığı, gelişmiş işbirliği programı olarak bilinen programa dahil oldum. "Rehabilite" edilecek ve iş eğitimi alacaktım. Eşgüdümlü destek gerçekleşmedi.
Kocam Leonard bir iş için eğitim alabileceğim bir yer bulmama yardım etmek zorundaydı, bunu kendi başıma yapamazdım. "Motive" olmadığımdan değil, kendime o kadar az güveniyordum ki kimsenin beni işe almayacağını düşünüyordum.
Yolculuğum boyunca pes eden, sistemin dışına düşen, unutulmaya yüz tutan pek çok insanla tanıştım - buna ne derseniz deyin.
Çevremdekilerin desteği olmasaydı muhtemelen pes eder ve 100% hastalık yardımını kabul ederdim. Yolculuğum boyunca pes eden, sistemin dışına düşen, unutulmaya yüz tutan - ne derseniz deyin - pek çok insanla tanıştım. Yine de ben şanslıyım. Birçoğunun SGI'sı yok, birçoğunun ağı yok, birçoğunun tartışabileceği bir kocası yok, birçoğu tüm belgeleri, yasaları ve kuralları anlamıyor.
Sonunda mesleğimi ve hayat hikayemi önemli ve yapıcı bir şey için kullanabiliyorum.
Daha sonra iş bulmama yardımcı olması için bana bir SIUS danışmanı verildi. Birkaç hafta sonra, telefonda çok kırılgan olduğumu ve hiçbir hakkım olmadığını haykırdı. Dosyamı kapattı. Tabii ki yanılıyordu. İş eğitim merkezi bana bir ESF projesinde araştırmacı olarak bir pozisyon teklif etti. Tek bir hastalık günüm bile olmadı.
Ve şimdi mesleğimi ve tecrübemi yapıcı bir şey için kullanmak üzere buradayım. Burası intikamımı aldığım yer.
Ancak şimdiki zamanda yaşamak, yaşam yolculuklarımız nedeniyle travma geçirmiş olan bizler için zordur.
Ancak şimdiki zamanda yaşamak, yaşam yolculuklarımız nedeniyle travma geçirmiş olan bizler için zordur. Her zaman bir a, b ve c planım olmalı. Çünkü bu proje bile bir gün bitecek. Bir gün tekrar "destek" almam gerekebilir diye korkuyorum. Hiçbir hakkım olmadığını haykıran bir SIUS danışmanından "yardım" almak ya da sonunda koordinasyonu sağlayamayan istifa etmiş bir rehabilitasyon danışmanıyla oturmak zorunda kalmak. Bunu hiç yaşamamış olanlarınız için şunu söyleyebilirim: çizgiler asla çıkmaz ve çoğu kişi için rüya kalıcı istihdamdır.
Ancak o zaman rahat bir nefes alabiliriz.
TR 
SV 
EN 
FI 
ES 
AR