Nathalie - LumenaConecto

Nathalie - kendi sözleriyle

Dışarıda istihdam

Daha önce de işe dönmeye çalıştım ama haftada dört saate bile çıkamadım. Eve döndüğümde ve ertesi gün tamamen bitkin düşüyordum. Yapmaktan hoşlandığım ve genellikle bana enerji veren şeyleri bile yapamadım, sadece kanepeye uzandım ve hiçbir şey yapmadım.

Son denememden bu yana birkaç yıl geçti ve hiçbir şey değişmedi, tıpkı hastalık iznimin geri kalanında olduğu gibi. Ya da ben öyle düşündüm. Tekrar deneyebileceğimi düşündüm.

Samordningsförbundet'e, bana uygun bir iş eğitimi yeri bulma konusunda bazı sorunlar yaşadıktan sonra bir çalışma ziyareti için geldim. Sitedeki yönetici, Excel ve redaksiyon gibi iş eğitimi verilebilecek görevlerden bahsetti. Excel'i gerçekten sevdiğim için (ve İsveççe konusunda biraz fazla titiz olma geçmişim olduğu için) bunun benim için mükemmel olduğuna karar verdim.

İlk gün biraz korkutucuydu

İlk gün biraz korkutucuydu. Daha önce pek çok kez başarısız olmuştum. Ancak göreve oldukça çabuk alıştım. İş eğitimine, katılım raporlarını istatistikler için bir Excel belgesine kaydederek başladım. İstatistiğin de ilginç bulduğum bir şey olduğunu o zaman fark ettim. Zamanla bana daha fazla görev verildi, ilk başta daha fazla belgede doldurmam gereken daha fazla şey vardı, daha sonra toplantılara katılmak, web seminerlerine katılmak, metinleri düzeltmek ve makaleler yazmak için genişledi.

Oldukça hızlı bir şekilde iki günlük iki saate çıktık ve bu, önceki deneyimlerimde iş eğitimi yaparken benim için daha kötüye gitmeye başladığı yerdi. Ancak burada süreyi daha da artırmak istediğimi hissettim çünkü oradayken daha fazla iş yapmak istiyordum. Bir süre sonra, iş eğitimine gitmek ve sabahları daha erken kalkmak giderek daha doğal hale geldi.

Burada kendimi değerli hissediyorum

Yaklaşık on yıl hastalık izninde kaldıktan sonra (bir süre sonra saymayı bırakıyorsunuz), “diğer tarafın” nasıl çalıştığını görmek çok ilginç. Tüm yetkililerden, kurumlardan ve şu anda olup bitenlerden vazgeçmek çok kolay. Ama benim gibi insanları gerçekten önemseyen ve onlara yardım etmek isteyen o kadar çok güzel insanla tanıştım ki, bunları duymak hala çok güzel.

Son zamanlarda, olaylara bakış açımı paylaştığım son bir toplantı da dahil olmak üzere, kendim hakkında giderek daha fazla açılıyorum ve konuştuğum insanların ne kadar ilgili olduklarına şaşırıyorum. Genelde “evet...” ya da “aa...” gibi cevaplar alırsınız ve hiç duyulmadığınızı hissedersiniz. Burada kendimi değerli hissediyorum. Muhtemelen ilk defa, belki de hiç, bir iş yerinde. Bunun ne kadar büyük bir fark yarattığını anlatmam mümkün değil.

Eve döndüğümde tamamen bitkin düşmeden 25%'ye geldim, İstihdam Servisi aracılığıyla 25%'de daha fazla iş eğitimi aldım ve şimdi işe alındım! Hiçbir şeyin değişmediğini düşünmeme rağmen tekrar denemeye değerdi.