Maddenin 35. bölümüyle ilgili röportaj
İş deneyimi/stajı hedefleyen ve işe dönüşebilecek bir eğitim.
Madde hayatında zor bir başlangıç yaşadı ve okumaya çalıştı ancak daha sonra okumalarını yarıda bıraktı. Yolculuğu boyunca çeşitli makamlara başvurdu.
Önceden staj yapma teklifi almıştı ancak işler pek yolunda gitmemişti. Kayıt olduktan sonra bir sosyal girişimde yer alması teklifi aldı.
Koordineli destek sayesinde, yarı zamanlı geçici hastalık yardımı ve uyum çalışmaları için başvuru yapılması planlanıyor.
Lumena'ya katılmadan önce kendiniz ve yolculuğunuz hakkında biraz anlatabilir misiniz?
Bir iş birliği projesine katılmadan önce kendi kaderime terk edilmiştim. Diğer bir yerde yaşıyordum ve neredeyse tüm sağlık hizmeti randevularımı kendi memleketimde kaybetmiştim. 2020 sonbaharında Karlskrona'ya taşınmıştım ve yeni sağlık hizmeti randevularım vardı ama birçok görüşmeyi kaçırmıştım ve randevularım iptal edilmişti. Yakınlarımın bana öğrenci olmaya başlamamı tavsiye etmesi beni çok cesaretlendirdi. Eğitim tamamen tam zamanlıydı. Taşınmadan önce çok fazla işim vardı; bunlardan biri de bir plaket yapımı hayalimdi. Bu taşınma, eğitim ve ailemin beklentileriyle çok çelişiyordu. Görev birkaç hafta sürdü ve sonuç iyiydi ama sonuçları şuydu ki taşınmaya hazırlanmak için zamanım yoktu.
Hareket etme zamanı geldiğinde çok zorlandıktan sonra yeni evim olan daireye taşınmak korkunçtu. Aşırı yüklenme nedeniyle yaşanan sorunlar, çalışmalarımda geride kalmama neden oldu. Hızlı bir şekilde fark ettim ki her şey benim için çok fazlaydı.
Bir iş birliği projesine dahil olmadan önce kendi kaderime terk edilmiştim.
Ne okumayı düşünüyordun?
Teknik sanatçı. Bu bölüm 3D modellemeyi içeriyordu ki bu beni ilgilendiriyor ama aynı zamanda programlama gibi birçok teknik konuyu da içeriyordu ki bu bana hitap etmedi. Kışın bile ayrıldım ve bir süre sonra evime taşınmayı düşünüyordum.
Bu süre zarfında herhangi bir ücret aldınız mı?
2020 yılının Aralık ayında etkinlik ücretleri ve konut yardımı olmak üzere son ödememi aldım. Ödemeler bittiğinde yeniden başvurdum ancak başvurum reddedildi. O zaman hâlâ oldukça iyi iletişimde olduğum doktoruma telefon açtım ve yeniden sağlık raporu almak için Sigorta Kurumu'na gönderdim ancak reddedildim.
Reddetme nedeniyle, özel durumlarda hastalık parası adı verilen hastalık parası başvurusu yapmaya çalıştım, ancak danışmanım bunun yalnızca 30 yaşın üzerindeki ve daha önce faaliyet ücreti almış kişiler için uygun olduğunu iddia etti. Belirtildiği gibi hastalık parası özel durumlarda hedeflere ulaşmadığım için bir kez daha reddedildim. Ardından İş Bulma Ofisi ile bir görüşmeye alındım.
Görüşmenin amacı neydi?
Sanırım bu, benim iş piyasasına tanıtılma amacını taşıyordu. Ancak hiçbir şey elde edemedim; ne somut bir yanıt aldım ne de bir yönlendirme. İş Bulma Ofisi aracılığıyla bir beslenme yardımı başvurusu yapabileceğimi öğrendim. Ancak onlar, her ay belirli sayıda iş arayabilmem gerektiğini öne sürdükten sonra, oldukça kısa bir süre içinde İş Bulma Ofisi'nden çıkarıldım.
Çeşitli yardım faaliyetleri hakkında iyi bir bilgiye sahip görünüyorsunuz. Bu, kendi başına öğrendiğiniz bir şey mi yoksa size bilgi verilmiş bir şey mi?
Öğrendiğim şeylerin çoğu eski rehberimden öğrendim. Dijital posta, farklı toplantılar ve kararların özetlerini tutmamda bana yardımcı oldu. En azından farklı toplantılar ve kararların özetlerini tutmak konusunda. Bu dünya oldukça karmaşık ama neyse ki psikiyatri rehberim yardımcı oldu. Başlangıçta, günlük bir faaliyet sayesinde mesleki faaliyet ödeneği alma konusunda bana yardımcı olan bir rehberim vardı. Bu, günlük bir faaliyet sayesinde mesleki faaliyet ödeneği almaya başlamam ve kısa bir süre boyunca işe gitmem sırasında gerçekleşti.
Ancak etkinlik ödülüyle ilgili işleyiş biraz belirsizdi. Bir işin zorunlu olduğunu sanıyordum. Bu, daha önce bahsettiğim taşınma ve eğitimle ilgili hızlı bir karar vermeme neden oldu. Genellikle bunun hayatımın en büyük hatalarından biri olduğunu düşünüyorum. Başlangıçta doğru bilgileri alabilseydim belki de bu durumun önüne geçilebilirdi.
Ben taşındığım sırada kendim yaşamaya başladığım için, her şeyi kendim halletmem konusunda kendimi rahat hissetmediğim için mevcut yardım hizmetlerinden yararlanmak daha da zorlaştı. Hemen hemen aynı dönemde mide rahatsızlıkları ve depresyon ve panik atak gibi ruhsal sağlık sorunları gibi psikolojik rahatsızlıklar yaşadım. 2021 Mayıs ayında, sadece kendi hizmetimden çıkışımı bildirmem ve yeniden yardım almak için bekleme listesinde kalmam gerektiği yönünde bilgilendirildim. Kuratörümle yeniden görüşmem için birkaç ay daha beklemek zorunda kaldım; bu arada o da işten ayrılacağını söyledi. En azından bana biraz yardımcı oldu. İlkbahar ve yaz aylarında telefonla iletişim kurduk ve o, özellikle MIA Vidare projesi kapsamında belediye bünyesinde bir stajyerlik programına katılmamı sağlamaya çalıştı. Sanırım Mia Vidare sayesinde belediye bünyesinde bir stajyerlik programına girebilirdim ve kısa sürede bir işe alınabilirdim. Ancak bu olmadı.
Mia Vidare sayesinde belediye içinde bir staj yeri bulup, işe geçişimi daha hızlı yapabileceğimi düşünüyordum ama öyle olmadı.
Eylül 2021'de MIA Vidare projesine kaydoldum. Kasım ayında Sundbyberg'deki bir kafede olası iş deneyimi için mülakata gittim ve iş deneyimi teklifi aldım ancak hayır dedim. Bu kesinlikle korkunç bir deneyimdi. Sahip kişi gereksiz derecede karşıt tavır takındı ve aynı zamanda benim çok basit görevler aldığımı iddia ederek şikayet etmemem gerektiğini ısrar etti.
Gerçekten de çalışma eğitimi benim ve ihtiyaçlarım doğrultusunda düzenlenmiş gibi hissettirilmedi; aksine elimizdeki ilk seçenek sunuldu. Örneğin, potansiyel çalışma eğitimi için farklı yerlere gidebilmiştik, ancak oraya vardığımızda otizm tanımım hakkında bilgi eksikliği ve ben bir tanıya sahip olduğum konusunda bilgi eksikliği vardı. Bu gibi durumlarda, onlar için uygun iş görevleri sunmak zordu; tıpkı kafede olduğu gibi.
Benim danışmanımla farklı seçenekler hakkında konuştum ve o Samhall'ı önerdi. Bu durum 2021 yılının sonuna kadar devam etti ancak yıl sonundan sonra Samhall'dan bir telefon aldım. Şartlarımdan biri sadece yarı zamanlı staj yapabilmemdi. Fakat nihayet karar verildikten sonra Samhall sadece tam zamanlı staj sunabiliyordu. Bu yüzden hayır dedim.
Mart 2022'de bir restoranın bulaşıkçı işi için mülakata gittim. Bu biraz daha iyi hissettirdi ve mülakatı yapan kişi daha anlayışlı görünüyordu. Mülakat yapan kişinin biraz şüpheli ama yine de sempatik olduğunu hissettim. Özellikle de işin fiziksel olarak ağır olduğunu belirtildi. Ben daha güçlü olduğumu gördüğümden ve bunun zorluklar yaratmayacağını düşündüğümden, işi alamadım.
... ama oraya vardığımızda, benim otizm tanımım hakkında bilgi eksikliği ve benim herhangi bir şekilde bir tanıya sahip olmam gerektiği konusunda bilgi eksikliği vardı.
2022 Nisan'ında iç şehirdeki bir vegan kafede ek bir görüşme yaptım. Orada gerçekten iş deneyimi kazanma şansım olduğunu hissettim. Artık yaz mevsimiydi ve zaman çoktan geçmiş gibi hissettim. Paraya gerçekten ihtiyacım vardı. Geçtiğimiz yazlarda genellikle orada başvururduğum bir sezonluk işim var. Ancak orada başvurmak için ilkbaharın erken saatlerinde başvurmak gerekiyordu çünkü tüm yaz çalışanları oraya gitmeden önce başvurmuş olmalıydı. Neyse ki annem daha önce orada çalışmıştı. Bir e-posta gönderdim ve onlar potansiyel iş haftaları sundular. Evet dedim çünkü onlar doğrudan ücretli bir iş teklif edebilirdi. Problem şu ki MIA Vidare'deki danışmanım kafeden başka bir yol bulmuştu. Randevum için oraya gittim ancak durum çok belirsiz görünüyordu. Onlardan haber alacaklardı ama zaman çok uzadı. Yaz işimi almak zorunda hissettim çünkü kafeden bir yanıt gelmedi ve sonuç olarak yaz işimi aldım. MIA'daki danışmanıma yazlık işe kabul ettiğimi bildirdim ve o da uzun vadeli düşünmem gerektiğini söyledi. Tabii ki bunu anladım ama o sırada kısa vadeli düşünmem gerekti. Sonra MIA'dan taburcu edildim.
Neden taburcu oldunuz?
Çünkü yaz işini kabul etmiştim. Tam olarak hatırlamıyorum nasıl bir gerekçeyle kabul edildiğini ama kısacası, en azından o anda iş rehabilitasyonu gerektiren bir durumum olmadığıydı.
Bu durum sizin onayınızla mı gerçekleşti yoksa bilinçsizce taburcu edildiniz mi?
Danışmanım bana bunu bildirdi. Yazlık işe girmem durumunda taburcu edileceğimi söyledi. Ancak nihayetinde ben kişisel olarak kendim anlaşarak bu yazlık işi elde etmiştim. Bu yarı zamanlı bir işti. Nisan sonunda işe başladım ve Ağustos'a kadar çalışacaktım. Daha önce hiç bu kadar fazla çalışmamıştım, bu yüzden bunu başardığımda kendime gurur duydum.
Bu da bir anlamda bir zafer oldu, öyle mi?
Evet, tam olarak öyle. Ayrıca çok ihtiyaç duyulan para da kazandım. Ne yazık ki Ağustos ayında işim sona erdi çünkü benim işime devam etmem için herhangi bir fırsat yoktu.
İş sözleşmesi sona erdikten sonra ne oldu?
Upplands Väsby'deki psikiyatri bölümünden yeni bir danışmanla iletişime geçtim; o aynı zamanda benim şu anda görev yaptığım danışmanım. O, ücretli izne başka alternatifler bulmamda bana çok yardımcı oldu. Tam zamanlı sağlık izni başvurusu yapmanın tam zamanlı sağlık izni başvurusu yapmaktan daha kolay olabileceğini düşündüğü için tam zamanlı sağlık izni başvurusu önerdi. O zaman çok iyimser oldum, ne kadar saf olduğumu hatırlıyorum.
2022 Ekim ayında Sigorta Kurumu, başvurumu aldıklarını ancak bir danışman atanmasına yaklaşık dört ay süreceğini bildirdi. Danışmanım, Sigorta Kurumu'nun kararını etkileyebileceğinden dolayı iş aramayı önermedi. Bu arada, kendimi geçindirecek bir şeyler elde edebilmek için eşyalar satın alıp satmaya başladım, ancak sonunda geri adım attım. Başlangıçta ailemden ayda bin kronus aldım, ancak bu miktar daha sonra ayda iki bin kronus'a çıkarıldı; ancak ödemem gereken taksitler vardı ve bu yüzden mali durumu sürdürememiştim. Aynı zamanda, Sigorta Kurumu'nun kararını etkileyebileceğinden dolayı iş aramaya da devam edemedim.
Danışmanım ayrıca, İş Bulma Ofisi aracılığıyla iş arayışından ayrılmamı sağladı böylece sosyal yardımların alabilmem için bir ihtiyaç mektubu yazmam gerekmedi. O zaman görünüşe göre sosyal yardımların alabilme şartları daha yüksek olacaktı. Artık daha önce birkaç kez sosyal yardımlar için başvurduğum için bu durum beni çok yoruyordu. Ancak danışmanım bu durumu çok aşağılayıcı buluyordu. Fakat danışmanım artık bir kez daha denememi önerdi çünkü artık sosyal yardımların alabilme şartları daha yüksekti çünkü artık işsiz ve tüm belgelerim vardı. Böylece yeniden tüm belgeleri, faturaları ve benzerlerini hazırlamalı ve bir randevu almam gerekecekti. Bu birkaç aydır süren bir süreçti; sonunda nihayet onay aldım ancak sadece bir ya da iki ay sürdü. Bana verilen onay, aldığım küçük gelirler nedeniyle verilmişti ancak bu gelirler, Tradera üzerinden satılan el yapımı parfüm denemeleri yaparken elde ediliyordu. O zaman kendimi en iyi şekilde geçindirmek zorunda kalıyordum.
2023 Şubat ayında sağlık yardımı başvurum bir Sigorta Kurumu yetkilisine ulaştı. Mart ayının sonunda sağlık yardımı verilmeyeceği konusunda öncelikli bir karar aldım, ancak ek belgeler gönderme şansım oldu. Bu sırada danışmanımla ve sağlık kurumumuzla birlikte bazı ek belgeler göndermem için yardımcı oldular, ancak Sigorta Kurumu daha önce olduğu gibi aynı kararı verdi.
Försäkringskassan bu değerlendirmeye bir gerekçe sunacak mı?
Sebepleri, tüm olanakları kullanmamam gerektiğiydi. Yaz boyunca çalışmadığımı iddia ettiler ve İş Bulma Ofisi'nin ilgilenmediğini söylediler. Çalışma yetersizliği olduğunun yeterli kanıt olmadığına değindiler. Ayrıca onların kararını itiraz etmeye değmezdi çünkü zaten sekiz aydır karar bekliyordum ve yaz işine başvurmak için çok geçti.
Şu anda bulunduğum yerin ışığında kendimi değerli hissediyorum ve projede yer alabilmem için çok minnettarım.
Sonrasında Lumena'ya kaydolduğun yer mi oldu?
Evet, 2023 yazında psikiyatri danışmanım bana yardımcı oldu. Hoppet adlı Lumena grubunun bir parçası olan bir toplantıya davet edildim ve bir Case Manager aldım. M29 ile ilgili olası iş eğitimi konusunda iletişim kurduklarını öğrendim.
M29'un ne olduğunu anlatabilir misiniz?
M29 bir sosyal girişim merkezidir. Özellikle benim durumumdaki insanlara yönelik özel bir çalışma programıdır. Ayrıca yaratıcı yaratıcılığa da odaklanmıştır. Örneğin belediyelerden gelen görevleri kabul ediyorlar. Orada çalışma programı alanların çoğu Lumena aracılığıyla bunu yapabiliyor.
M29”daki çalışma koçum çok eğlenceli ve yaratıcı bir kişidir. Bana farklı şeyleri adlandırma konusunda iyi miyim diye sordu. Onlar kendi işletmelerinin yeni bir ad bulmak için uğraşıyordu. Ben bir isim buldum: ”Kreateam", onu iyi bir fikir olarak gördüler ve nihai isim de bu oldu. Ayrıca benim için bir proje hazırlattılar; çocuklara yönelik, biraz ürkütücü resimlerle hazırlanan bir yemek kitabı. Ayrıca sosyal medya hesapları konusunda da onlara yardımcı oldum; bu konuda iyi olduğumu düşündüler.
M29'da çalışma rutunuz nasıldı?
Amaç, haftada iki ila üç gün çalışma yapmak ve on saatlik çalışma süresine çıkmak, böylece iş yeteneği değerlendirmesi yapılabilirdi. Böylece Aktivite Destekliği alabilirdim. Bu bana iyi geldi ve çalışma saatleri oldukça koşulsuz bir şekilde hissettiriyordu; sanki kendimi serbest hissedebiliyordum. Ancak bazen günlerin biraz uzun olduğu ve bazen yaratıcılığın tükenmesi gibi hissettim. 2023 yılının Aralık ayının başında Case Managerim ve İş Bulma Ofisi ile telefonda bir görüşme yaptım. İş Bulma Ofisi, artık bir iş yeteneği değerlendirmesi yapabilmek için gereken kaynakları kesmek zorunda kaldıklarını ve bu değerlendirme de bu kaynaklardan etkilenen kaynaklardan biri olduğunu belirtti. Sonuç olarak, yetkililer birbirlerine yönlendiler; İş Bulma Ofisi'nden Sigorta Kayıt Ofisi'ne. Sonuç olarak, bu konuda bana yardımcı olabilecek kimsenin olmadığı ortaya çıktı.
O zaman hayatındaki durumun ne oldu?
Öfkeliydim. İş Bulma Ofisi görevlisi, daha önce yaptığım işlemleri hatırlattı. Yine de tüm imkanların tükendiği söylendi. Sonra bana işe başlama eğitimine başlamamı önerdiler; bunu zaten yapıyordum. Case Manager'ım, bunun araştırılması için ne kadar süreye ihtiyaç duyulacağını sordu. Görünüşe göre bu süreç bir buçuk yıla kadar uzayabilirdi.
M29'da sadece birkaç ay çalışmış olmam nedeniyle, yapabileceğimiz pek bir şey yokmuş gibi görünüyordu. Benim Case Manager'ım da sinirliyken, sonunda benim için yapabilecekleri bir şey yok mu diye sordu. Bana hiçbir net cevap alamadım ve sadece diğer tedbirler ve yetkililerle ilgili yönlendirmeler aldım. Önerileni yaptığım şeylerin çoğu, örneğin MIA Vidare ve Lumena'da zaten yaptığım şeylerdi. Bana yapmam gerekenleri yapmam gerektiği gibi yapmam söylendi; bu da sanki yeterince bir şey yapmadığımı ima ediyordu.
Yani tüm sorumluluğu sana geri attılar mı? Hatta ilerlemeye dair destek ve öneriler sunması gereken kişi sen misin?
Tam olarak öyle geliyor. Ne yapacağımıza karar vermede yardıma ihtiyaç duyuluyor. Böyle toplantılardan sonra daha da kafam karışıyor. Sanki bir şey yanlış yapmışım gibi.
Case Manager’im de hayal kırıklığına uğramıştı ve sonunda benim için yapabilecekleri bir şey olmadığını sordu.
Bu tür şeyler bir insan olarak sizi nasıl etkiliyor?
Hasta aylığım için reddedildiğimde kendimi tamamen mahvolmuş hissettim; çok üzüldüm. Eğer bununla ilgili olarak ne olduğunu özetlemem gerekirse, sanki onlar önce benim hayatımı düzene sokmamı istiyorlarmış gibiydi; sonra bir değerlendirme yapabiliriz ve ancak o zaman destek hizmetlerinden yararlanabilirsin. Problemin aslı şu ki önce hayatımı düzenlemek için yardım almam gerekiyordu.
Görünüşe göre koordineli destek teklifi almadınız; aksine bu kurumlarla kendi başınıza ilgilenmeniz gerekiyordu; bu durum, danışmanınızın desteğinden ayrı olarak mı?
Benim çok sayıda bağlantım var. Bazen çok fazla bağlantım olduğu hissi uyandırıyor; sanki sistematik bir sorun var ya da yetkililerde bir sorun var gibi geliyor. Onların kontrolü yok gibi geliyor. Her zaman başka birine yönlendiriyorlar. Her şey öylece masanın altından kayıyor gibi geliyor. Hiçbir şeyin gerçekleşmediği gibi geliyor. Asıl sorun, sürdürülebilir bir geçim kaynağı bulmak için bana herhangi bir yardım yapılmamasından kaynaklanıyor. Hala evde yaşıyorum ve utanç, suçluluk duyguları yüzünden takip ediliyorum. Örneğin SL kartı ve bakım masrafları için yardım istemek zorunda kalıyorum. Bu çok kötü bir his, ben kişisel giderlerimi idare edebileceğim güne kadar sabırsızlanıyorum. Ekonomik durumum o kadar zor ki kendini güçsüz hissediyorsun.
Tabi ki sağlık hizmetleri ve benim Case Manager'ımın elinden gelenin en iyisini yapmaya çalıştıklarını biliyorum, ancak genel olarak şimdiye kadar hiçbir şey işe yaramadı. Her ay çok sayıda iş aramayı ve sadece ilk olası tam zamanlı işi kabul etmeyi denemek üzerine düşündüm. Bu hem bedenimi hem de zihnimin mahvolmasına yol açacak, ancak bunun işe yaramadığını göstermek için yapılıyor. Bu sadece bir çıkış yolu gibi görünüyor, ancak bunun da pek de işe yaramadığını biliyorum.
Sadece sıradan bir insan gibi davranıp her ay insanlık dışı birçok iş aramayı ve sadece mümkün olan ilk tam zamanlı işi almak üzerine düşündüm.
Bütün bu olayda biraz çaresizlik gibi geliyor. Bunu ”Şimdi duvarın içine giriyorum, siz de görün” tarzı bir şey demek gibi yorumluyorum.
Gerçekten de bunu defalarca hissetmişimdir. Ne kanıt göstermem gerekiyor? Herkesin benim üzerimde yer alan tüm şartları karşılayamayacağımı anlaması için ne olmalı ki, gerçekten de ölümle yüzleşeyim?
İş becerileri konusunda herhangi bir inceleme yapılmadığı için, hayatınız ne oldu?
2024 yılı itibarıyla M29'dan daha az katılım gösterdim. Örneğin, orada bulunmak için motive olmamam gerektiğini biliyordum çünkü yine de faaliyet desteği alamayacağımı biliyordum. Ayrıca, sürekli stresli bir ekonomik durum nedeniyle gün boyunca hasta gibi yorgun hissediyordum. Ben, danışmanım ve Case Manager'ımız, faaliyet desteğinin kendiliğinden sağlanması ve sonunda her şeyin yoluna gireceğini bekliyorduk ama olmadı. Tekrar tekrar reddedildikten sonra, yenilgiye uğradığımı hissettim. Bu hem bedeni hem de zihni yoruyor. Sadece yorgun kalıyorsunuz.
Lumena'da yer aldığınızdan sonra gelecekteki planlarınız hakkında herhangi bir istekiniz var mı?
Benim ve danışmanımın birlikte vardığı sonuçlara göre, en iyi çözüm muhtemelen yarı zamanlı sağlık yardımı ve yarı zamanlı iş birleşimidir; en azından başlangıçta. Ben kendimi daha fazla alıştırdıkça, çalışma saatlerimi belki de ihtiyaç duymadığım kadar artırabilirim. Bu, gerçekten de bağımsızlık için anahtar olabilirdi.
Projenin size yardımcı olabileceğine inandığınız bir şey var mı?
Bunun çözülmeye çalışmaya çalıştığımız şeylerden bir tanesidir. En azından başlangıçta bu şekilde olacaktır. Bu durumda yarı zamanlı olarak yapılmalı ve umarım bunun bir işe dönüşmesine yol açar. Aslında şu anda elimde olan tek seçenek bu. En iyi ihtimalle Case Manager'ım bana iş aramaya yardımcı olması için bir görüşme ayarlayabilirdi. Fakat aslında neyin bana uygun olduğunu bilmiyorum. Birisiyle fikir alışverişinde bulunmak gerçekten çok değerli olurdu. Bütün iş piyasasını kendim halletmek gerçekten çok zorlayıcı olabilir. Yalnızca bir iş bulmak bile çok zor olabilir.
Bu tüm süreçin ne kadar uzun olduğunu düşünürsek, her şey çok karmaşık görünüyor. Özellikle de işi almak ya da alamamak konusunda hiçbir şey yapamamanız durumunda. Bu daha çok bir lotereyeye benziyor ve bu yüzden her şey çok umutsuz görünüyor. Bu yüzden tüm süreçte yardım almak mümkün olsaydı daha motive olabilirdim.
En iyi ihtimalle Case Manager'ımın bir görüşme ayarlaması ve iş arama konusunda bana yardımcı olması olurdu.
Bunları son soruyla ilişkilendirebiliriz. Proje hakkında ne hissettiğiniz. Değiştirmek istediğiniz bir şey var mı yoksa iyileştirilmesi gereken bir şey mi var?
Gerçekten daha iyi hale gelebilecek bir şey, aslında daha önce bahsettiğim şey. Ayrıca, birbirlerini rahatlatabilmeleri için daha fazla Case Manager'a ihtiyaç duyulabileceğini görüyorum. Sanırım Case Manager'ımın her şeyi yapabildiğine inanıyorum ama iletişim oldukça sıkıntılı ve ayrıca kesin bir planımız da yok. Mesajlaşma yoluyla iletişim kurabilmemizi sık sık söylüyor ama bazen bunu kaçırıyoruz. Örneğin, iş aramaya yönelik bir gün belirlemek mümkün olsaydı iyi olurdu. Farklı zamanlarda iki Case Manager'ım oldu ve aslında bu iyi çalıştı. MIA Videre ile kıyasladığımda, bunun çok daha iyi olduğunu hissediyorum. MIA Videre'de, otizm tanımımın dikkate alınmadığına ve benim yerine ilk olası işe alınma sürecine herhangi bir düşünce bile olmaksızın girmeme dair bir hisse sahip olduğuma dair bir algı vardı. Ayrıca, sağlık hizmetleriyle herhangi bir tür etkileşim de yoktu. Örneğin, eski danışmanım benim danışmanımla yapılan görüşmelerde yer almıyordu.
Şimdi daha özgür hissediyorum. Anlatmak istediğim şey, küratörümü görmem ve Case Manager'ımın da benimle birlikte gelmesini teklif edebileceğim.
Şimdi daha özgür hissediyorum. Kuratörümü görmeye gideceğimi belirtmek isterim ve o zaman Case Manager'ımın da gelmesini öneririm. Bu şekilde daha kolay olur çünkü aracı rolünü üstlenmek zorunda kalmazlar; çünkü onlar bilgileri doğrudan benden alabilirler. Böylece kendi durumum için uygun görülen konularda fikir alışverişinde bulunabilirler. MIA Vidare'de her şey steril bir resmi kurumla iletişim kurmak gibi algılanıyordu ama Lumena ile olan iletişimim daha kişisel ve Case Manager'ımla ve sağlık hizmetleriyle olan işbirliğim arasında bir fark vardı.
TR 
SV 
EN 
FI 
ES 
AR